Wie kan zich nog bogen op 50 jaar eenzelfde vak uitoefenen, een echt ambacht nog wel. Nou, dat kan Dirk van der Linden. Een van de meest sociale rietdekkers uit Loenen (en Vreeland) en misschien wel uit Nederland. Daar is de interviewer van LoenensNieuws zelf achter gekomen toen hij Dirk zo’n acht jaar geleden leerde kennen, omdat er onderhoud aan het rieten dak moest plaatsvinden. Dirk werd gevonden door een bord dat lang in de tuin heeft gestaan bij de brugwachterswoning aan de voet van de Cronenburgherbrug.
Dirk praat graag en makkelijk en zo kondigde hij al enige tijd geleden aan dat hij op 1 april 2026 vijftig jaar het ambacht van rietdekker zou uitoefenen. Dat was natuurlijk meteen een goede reden voor een interview met deze sympathieke Loenenaar, tevens Vreelander. En dit laatste wordt snel duidelijk bij de eerste vraag hoe het allemaal is begonnen.
Oorsprong in Vreeland
Dirk is geboren en getogen in Vreeland, eerst woonachtig aan de Vosselaan en later aan Kerkplein 7. Op 1 april 1976, meteen vanaf de technische school, begon Dirk als zestienjarige bij Kolijn uit Vreeland, op dringend aanraden van zijn vader.
Dirks vader begon ooit een boerenleenbank vanuit zijn woonkamer, maar zijn opa was al rietdekker vanuit Vinkeveen. En Dirk is maar wat blij dat zijn grootvader de start van zijn carrière nog heeft meegemaakt. Op de vraag of hij ooit ander werk wilde gaan doen, is Dirk heel duidelijk: hij heeft heel kort in de fabriek van zijn oom gewerkt maar dat was niets. Het goede leven gebeurt buiten!
Zelfstandig ondernemerschap
Zoon Kolijn heeft de onderneming van zijn vader overgenomen en Dirk is daarna in 1998 aan de slag gegaan bij Van Zanten uit Wijk bij Duurstede. Toen brak uiteindelijk de crisis van 2008 uit en niet lang daarna is Dirk op zijn 51e voor zichzelf begonnen met hulp van de boekhouder en het UWV. Voor een deel heeft Dirk eigen klanten en voor een deel werkt hij samen met rietdekkers uit Wijk bij Duurstede en Kockengen.
In de beginperiode heeft Dirk veel nieuwe daken aangelegd en oude daken geheel vervangen, maar het hart bleek vooral bij onderhoud te liggen. Dat is iets minder zwaar, maar vooral meer ambachtelijk werk. Zo onderhoudt Dirk nu nog rieten daken die hij tientallen jaren geleden zelf heeft aangelegd.
Het riet komt van meerdere plekken en Dirk probeert dat vooral in de buurt aan te schaffen, onder andere riet uit Kockengen en Botshol. “Lokaal riet past nu eenmaal het beste op huizen in deze buurt.” Vroeger werd ook nog gemaaid bij de Waterleidingplas in Loenen, zo’n 3.000 bossen, die zelf moesten worden opgehaald en naar de opslag gebracht. “Maar dat doe ik nu niet meer!” zegt Dirk er snel bij, mijmerend over zijn jonge jaren waarin hij topfit was.
Naar Loenen
In 50 jaar werken in de Vechtstreek is hier veel veranderd. Dirk verhuisde in 2000 van Vreeland naar het Hoefijzer in Loenen en sindsdien staat hij met één been in beide dorpen. Een beetje nostalgie is Dirk daarbij niet vreemd wanneer in herinnering wordt gebracht dat Vreeland in zijn jeugd nog ongeveer twintig winkels had en Loenen een Chinees restaurant en een sigarenwinkel.
Ambacht met echt riet
Maar terug naar het vak, of beter: een ambacht zoals Dirk het zelf terecht noemt. Dat zal nog lang blijven bestaan, maar waar steeds minder jongeren in lijken te stappen. Dat is jammer en Dirk denkt erover na hoe hij startende rietdekkers met advies kan helpen. Zijn deur staat daar in ieder geval voor open.
Niet geheel zonder eigen belang vraag ik Dirk of hij een grote toekomst ziet voor kunstriet. En het antwoord is eigenlijk nee. Het is wel OK voor daken onder de bomen en voor platte hellingen, maar op steilere daken hoort volgens de vakman echt riet. Dat is goedkoper (in aanschaf) en het verkleurt tenminste mooi. En het onderhoud moet dan eenvoudigweg niet worden vergeten. De aangroei van mos is de grootste vijand van een rieten kap en goed schoonmaken en borstelen hoort er nu eenmaal bij.
Het vinden van klanten bleek altijd relatief makkelijk. Dirk heeft nu eenmaal de (commerciële) gewoonte om zijn reclamebord lang bij zijn klanten in de tuin te laten staan en lachend vertelt hij dat hij de Jumbo soms rijker uitkomt dan hij binnenging, omdat hij bijna altijd wel klanten tegenkomt die nog een klus hebben.
Bekende huizen en -mensen
Op veel van de in Loenen en Vreeland bekende rieten daken heeft Dirk dus wel gewerkt. Hij geeft als voorbeeld de woonboerderijen naast de Mijndense Sluis, de eerder genoemde brugwachterswoning én haar zusje de boswachterswoning bij de Cronenburgherbrug, als ook kaasboerderij ‘De Willigen’ in Vreeland. Het werkgebied is overigens groter en reikt van Wijk bij Duurstede tot de Schermer (Noord-Holland). Zo heeft Dirk op de Zaanse Schans ooit de kappen van alle molens vernieuwd. En hij herinnert zich nog goed Molen nr. 2 aan de Kinderdijk waar een rondvaartboot vol met Amerikanen luid applaudisseerde voor Dirk en collega’s, die werkten aan de wederopbouw van deze molen. Die was in 1984 afgebrand.
André van Duin was zijn meest bekende klant toen die nog in Nieuwersluis – aan de Vecht – woonde. Als beide heren samen aan de koffie gingen, zei André steevast grappend dat hij dan aan Juffrouw Janny zou vragen of de koffie al klaar was, daarmee doelend op zijn koffiezetapparaat. En hetzelfde reclamebord kwam nog voorbij in Denkend aan Holland, in de aflevering waar André van Duin en Janny van der Heijden over de Vecht, door de Mijndense Sluis naar de Loosdrechtse Plassen varen (seizoen 2, afl. 1).
De toekomst
Het pensioen is in zicht, officieel op 10 maart 2027, maar er wordt al eerder afgebouwd. Er is altijd hard gewerkt en Dirk gaat door met zijn vakantiehobby: cruisen. De Noordkaap staat als eerste op de planning. En binnenkort wordt een e-bike aangeschaft voor lange tochten, om uiteraard wel fit te blijven!
Hans Klaver
