Francis van Broekhuizen en Gregor Bak verzorgden op zaterdag 20 juni een indrukwekkend optreden in een wederom afgeladen Grote Kerk in Loenen onder de titel “Amore e Musica”.
Francis van Broekhuizen komt op in een bordeauxrode creatie, die zij uitgebreid beschrijft voor haar blinde vriendin Amy. Dit is tekenend voor deze beroemde operazangeres, die vol zit van verhalen en anekdotes, die zij met haar ietwat volkse Rotterdamse tongval opdist. Ze maant pianist Gregor Bak snel zijn jasje uit te doen, want het is warm in de kerk. Later vat zij de ervaringen in de zaal goed samen: “Hebben jullie het ook zo snikheet?”
Het is natuurlijk vooral om de muziek te doen. Van Broekhuizen heeft een zelfverklaarde dramatische operastem en dat zal het publiek weten. Ze zingt geweldig en haar uithalen schallen de zaal in, erg hard soms. Heel klein kan zij overigens ook prima uit de voeten. Schier achteloos werkt ze zich professioneel door geestelijke liederen Ave Maria en Panis Angelicus, volksliedjes en uiteraard veel klassieke werken heen. Zo horen we Grieg, Brahms en Verdi. Wat heeft ze een dijk van een stem…
Ze kan alles aan, ook Nederlandstalig werk. Het Dorp, Samen Zijn en Voor Haar (“Bij mij is dat meteen lesbisch”) en Samen Zijn laat zij ook mooi klinken, maar dit subtielere werk past haar net iets minder dan het vollere operawerk. Meer dan een eervolle vermelding verdient Bak, die dienend, maar zeer vaardig en met een gevoelige aanslag, voor de pianobegeleiding zorgt en soms subtiel improviseert.
Liefde voor muziek is Van Broekhuizen met de paplepel ingegoten, krijgen we te horen als onderdeel van haar levensverhaal en dat vertaalt zich in een geweldig programma van deze rasentertainer, met haar bescheiden begeleider. Dat ze soms wel heel veel vertelt (zoals vijf actes van een opera beschrijven) zij haar vergeven.
De diva vertolkt ook twee nummers die Bak speciaal voor haar geschreven heeft. Het slotstuk is de titel van het programma. Amore e Musica, in het Italiaans gezongen, klinkt alleen al veel mooier dan Liefde en Muziek. Als ze “ff die schoenen uit” heeft getrokken klinkt haar muzikale levensverhaal indrukwekkend. In de weer fraai uitgelichte kerk is dit een zeer passende afsluiting.
Bij het slotapplaus krijgt kleine pianist Pieter, die voor de show zijn kunsten op de witte en zwarte toetsen mocht vertonen, ook nog even de handen op elkaar. Met deze vocale verwennerij komt een einde aan weer een bijzonder seizoen optredens in de Grote Kerk.
Fred Nieuwesteeg
Foto’s Monique Molenaar
