Op 26 juli is er in de Grote Kerk een oorkonde en insigne uitgereikt aan Henk Kroon. Hiermee is er een einde gekomen aan zijn tijd als beheerder van de kerk.
Korte intro van het leven van Henk Kroon
15 juni 1947 is Henk als middelste zoon geboren in een agrarisch gezin in Loenersloot. Al heel jong weet Henk dat hij boer wil worden. Na 6 jaar basisschool volgt hij de Landbouwschool in Breukelen. Daarna haalt hij het middenstandsdiploma. Henk houdt van cijfertjes.
Henk heeft naast thuis in het bedrijf van zijn vader werken interesse in de agrarische bedrijven rondom hem. Hij helpt daar graag, ook om mee te kijken hoe ze het vak daar uitoefenen.
In 1968 komt hij op een verjaardagsfeestje Hennie tegen. De twee krijgen verkering en trouwen in 1971. Het jaar daarop doet de kerkvoogdij een oproep om de financiële administratie te doen.
In 1974 benaderen ze Henk vervolgens om diaken te worden. Henk geeft aan dat hij uit interesse die taken op zich neemt. Zijn geloof leeft steeds meer en hij wil niet weigeren aan de oproep. Hij beseft ook dat je, zo jong als je bent, graag wilt meetellen en meedenken. Hij zegt ja. De ledenadministratie is tot 1977 in handen van dominee Van Putten. Als deze met emeritaat gaat, neemt Henk zijn taak over.
Op 36-jarige leeftijd (het is 1983) raakt Henk ernstig gewond bij een auto-ongeluk, terwijl hij op weg is naar de kerk. Een jaar lang wordt hij stilgezet: geen boerderij, maar hij pakt na enige tijd thuis wel weer het kerkenwerk op. Het besef dat dit heel anders had kunnen lopen, maakt dat hij elke dag (nog steeds) dankbaar is dat hij er voor zijn gezin en ook voor de kerk mag zijn. Henk vertelt dat hij zich door de kerkelijke gemeente gedragen heeft gevoeld. Daarnaast heeft hij in die periode een rijke geestelijke tijd van zijn geloof ervaren. Henk herstelt in de loop van het jaar en van het een komt het ander.
In 2012 stopt Gon Brouwer, koster/beheerder van de Grote Kerk. Henk heeft haar al vaak geholpen en neemt de taken over. In 2011 is de boerderij overgegaan naar zijn zoon Pedro. Henk heeft het toen tijd gevonden om een stapje terug te doen.
In 2016 stopt zowel de financiële taak als de ledenadministratie. Henk heeft dan al ruim de pensioengerechtigde leeftijd bereikt. Voor dit werk is geheel terecht een lintje uitgereikt.
De verbouwing van de Grote Kerk in 2022 heeft de werkzaamheden in een stroomversnelling gebracht. De kerk wordt vaker verhuurd en er is altijd iets te doen. De vraag: “Slaap jij in de kerk?” is niet zo vreemd.
Het is voor zowel Hennie als voor Henk een vanzelfsprekendheid dat ze er zijn. Want plichtsgetrouw zijn staat bij deze mensen voorop. Maar… er is ook veel liefde en plezier voor dit werk. Henk kan genieten als er mensen de kerk in komen als hij bijvoorbeeld aan het stofzuigen is. Door zijn vriendelijkheid is er altijd tijd voor een praatje. Een Bijbel meegeven hoort daar wat hem betreft bij, want gesprekken over het geloof komen zeker ook voor.
Het echtpaar Kroon, en Henk in het bijzonder, is jarenlang ‘het gezicht van de kerk’ geweest. Stilzitten is voor beiden niet aan de orde. Henk zal zich voor de kerk blijven inzetten. Daarnaast vraagt de boerderij nog steeds om een actieve bijdrage. Henk doet het met veel liefde. Op 1 juli is er een einde gekomen aan de tijd van het beheer van de kerk. In de kerkdienst van 26 juli is Henk toegesproken door de voorzitter van de kerkenraad en ook door de voorzitter van de kerkrentmeesters. Een insigne en oorkonde zijn aan Henk overhandigd. Hennie heeft een prachtig boeket gekregen, er is een vakantie voor beiden aan hen gegeven en Henk heeft ook gesproken. Geen wonder dat alles hem zichtbaar aangreep. “Wij zijn dankbaar dat wij samen al die jaren van God de kracht hebben gekregen om dit met vreugde te kunnen doen. Om zo voor mensen wat te kunnen betekenen.”
Hij ziet duidelijk dat hij dit alleen kan, omdat Hennie altijd naast hem staat. Hij grapt: “Ik zal nooit zo open zijn als Hennie, want ik was eigenlijk een verlegen jochie.” Maar door de jaren en het werk dat hij heeft gedaan, voelt dat verlegen jochie zich wel degelijk ‘opengebroken’. Het heeft hem spontaner gemaakt en hij praat gemakkelijker met mensen, is zijn conclusie.
Henk en Hennie laten me ter illustratie een filmpje zien. Het is gemaakt tijdens de EO Nederland Zingt Op Zondag-opnames. Henk is gevraagd om een aankondiging voor de camera te doen.
Het is weliswaar voor de grap, maar Henk praat volkomen op zijn gemak. Ook hier zie je dat hij voor de tv-ploeg een gewaardeerd persoon is. Toen hij heeft aangegeven dat hij stopte, was dat echt slikken. Bloemen, cadeaus en een lunch met Hennie en Henk en alle medewerkers van het EO-team hebben onderstreept dat we te maken hebben met een warm dorpsmens en een gezicht van de Grote Kerk.
Hannie Boerema
Foto: Maarten Bootsma
